Vannacht droomde ik over een vanillecakeje, dat in het midden van een wit, rond bord stond. Er lag een zilveren vorkje naast, dat je af kon likken. Pas toen het toetje voor mijn neus op tafel stond, zag ik dat er al een hap uit was genomen. Niet uit het cakeje. Maar uit het vorkje. En uit het randje van het witte, ronde bord.