Muren maken makkelijke metaforen.
Net als de systeemplafonds.
Mijn handen glijden langs de reling van de trap.
Ik ken de trap.
Maar deze trap stond ergens anders.
Hier ben ik nog nooit geweest.

Als ik de tijd zou nemen zou ik de schrootjes tellen.
Ik zou de schrootjes tellen en in slaap vallen.
En als ik niet in slaap zou vallen, zou ik de stenen tellen.
De naden in de wanden.
De gipsplaten.
Hol als een burcht van een das.
Maar hier staan alleen mensen
in winterjassen aan de bar.